హలో అమ్మా... చెప్పమ్మా... వినబడుతోందిలే. హా.. బయటకొచ్చాము. కూరగాయలు కొందామని. హా దీనికేం మమ్మల్నందరినీ ముప్పు తిప్పలు పెడుతూ అన్ని ఫ్లాట్లూ పరిగెత్తిస్తోంది. నాన్నగారికెలావుంది ఆరోగ్యం. ఈసారి పండక్కు తప్పకుండా వస్తాము లేమ్మా. ఈయనకు అస్సలు కుదరట్లేదు. ఈసారి తీసుకెళ్ళకపోతే నేనే వెళ్ళొస్తా అని ఖరాఖండిగా చెప్పేశానులే....అంటూ యామిని తన మొబైల్ లో మాట్లాడుతూ పాప శరణ్యను ఇంకో చేతితో పట్టుకొని నడుస్తోంది. ఇంతలో ఎదురుగా వస్తున్న ఒకామె యామినికి పొరబాటున తగిలి ఫోన్ కింద పడిపోయింది. హలో అమ్మా... వినబడుతోందా. ఇక్కడ రోడ్ దాటాలి. ఇంటికెళ్ళి మాట్లాడుతాలే అని ఫోన్ పెడుతూండగానే..... శరణ్యా.... అంటు కుప్పకూలి పోయింది యామిని.......
మమ్మీ... మమ్మీ.... ఏమైంది మమ్మీ అంటూ తన మూడేళ్ళ శరణ్య తనని నిద్రలేపసాగింది...
ముచ్చెమటలు పట్టిన తన శరీరంతో ఆందోళనగా చిన్నగా కళ్ళు తెరచి చూచింది యామిని.
యామిని అరుపులకు తన భర్త కార్తీక్ ఖంగారుగా ఏమైంది యామిని. శరణ్య ఇక్కడే వుందిగా. ఇదిగో నీపక్కనే వుంది చూడు అని తన తల నిమురుతూ చెప్పాడు...
ముందు కాస్త ఈ నీళ్లు తాగి రిలాక్స్ అవ్వు....
తను నీళ్లు తాగి ఏడుస్తోంది...
ఏమైంది యామిని. టెన్షన్ పడొద్దు నేనున్నాగా..అంటూ కార్తీక్ తనచేతిని గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. ఏదోపీడకలయ్యుంటుంది. ఏమీ ఆలోచించకు నేను శరణ్య నీ పక్కనే వున్నాము నువ్వు ముందు ప్రశాంతంగా పడుకో. రేపు వుదయం మాట్లాడుకుందాం అని చెప్పి పడుకున్నాడు...
మరుసటి రోజు: వంటగదిలో కఫీపెడుతోన్న యామినిని కార్తీక్, ఏమైంది నిన్న? ఏదైనా పీడకల వచ్చిందా యామినీ? ఎందుకంత గట్టిగా అరిచావ్ అని అడిగాడు.
అప్పుడు యామిని- అవునండీ. నా గుండె ఆగినంత పనైంది.
కార్తీక్- ఏంటా పీడకల యామినీ?
యామిని- నేను పాప రోడ్ క్రాస్ చేస్తుండగా పాప నా చేయి వదిలి ముందుకెళ్ళగానే ఏదో వాహనమొచ్చి ఢీకొన్నట్టు కల వచ్చిందండీ అంటూ కన్నీటి పర్యంతమైంది.
అందుకే యామినీ నీకు ఎన్నో సార్లు చెప్పాను పడుకునేముందు ఆ మొబైల్ లో వీడియోలు చూడడం ఆపెయ్యమని. మనం పడుకునేముందు వేటిగురించి ఆలోచిస్తామో 99% అవే మనకు కలల్లో వస్తాయని సైంటిఫికల్గా రుజువుచేశారు సైంటిస్ట్లు.
సో.. డోంట్ వర్రీ. ఈరోజైనా పడుకునేముందు మొబైల్ పక్కన పెట్టెయ్యి. ఓకేనా? అని అడిగాడు కార్తీక్.
అందుకు యామిని సరే అన్నట్టుగా లీలగా తల ఆడించింది. సరే నేను ఈరోజు ఆఫీసునుండి రావడం కాస్త లేటవుతుంది. సో పక్కింటి శాంతి గారితో కలిసి సరదాగా ఏదైనా పార్కుకు వెళ్ళిరండి పాపను తీసుకొని. నీ మనసుకుకు కూడా కాస్త వూరట వుంటుంది అంటూ తను ఆఫీసుకు రెడీ అవుతున్నాడు కార్తీక్.
కార్తీక్ ఆఫీసు కెళ్ళి వచ్చాడు. ఇక అందరూ ఆ కల గురించి మర్చి పోయి హాయిగా మాట్లడుకుంటూ భోజనాలు ముగించుకొని పడుకున్నారు.
తెల్లవారుఝాము 4.00 గంటలకు....
శరణ్యా... శరణ్యా.. అంటూ గట్టిగా కేకలు పెట్టసాగింది యామిని. మళ్లీ కార్తీక్ లేచి నిన్నటి లాగే సముదాయించి పడుకున్నారు.
మరుసటి రోజు ఉదయం...
కార్తీక్: మళ్ళీ అదే కలేనా యామినీ?
యామిని: అవునండీ. మళ్ళీ అదేకల. నాకు చాలా భయంగా వుందండీ. తెల్లవారుజామున వచ్చే కలలు నిజమౌతాయని మా బామ్మ, తాతయ్య వాళ్ళు చాలాసార్లు చెప్పారు. ఎందుకలాంటి కలవస్తోందో ఏమీ అర్థం కావడం లేదు. మీరు చెప్పినట్టుగా రాత్రి ఫోన్ కూడా ముట్టుకోలేదండీ.. అని చెప్పి బోరున ఏడ్వసాగింది యామిని.
సరే ఈరోజు చూద్దాము. మళ్లీ అదే రిపీటయితే మా ఫ్రెండు షణ్ముగం వున్నాడుగా. అదే ఆ సైక్రియాటిస్ట్. వాడితో మట్లాడి వెళ్ళి కలుద్దాం. ఏం వర్రీకావద్దు. పాపకు ఏమీ అవ్వదు. మనమున్నాంకదా. చూడు అది ఎంత హాపీగా ఆడుకుంటుందో... డోంట్ వర్రీ యామినీ.. అని చెప్పి అంతటితో ఆ టాపిక్ కి ముగింపు పలికారు...
మరుసటి రోజు తెల్లవారుఝాము 4.00గం...
మళ్ళీ అదేకల మళ్లీ మళ్లీ... అవే కేకలు..
కార్తీక్ కు ఏంచేయాలో అర్థం కాలేదు. ఇక లాభంలేదు. డాక్టర్ కు చూపించాల్సిందే అని నిర్ణయించుకున్నారు.
మరుసటి రోజు ఆఫీసుకి లీవ్ పెట్టేసి యామినిని తీసుకొని తన ఫ్రెండ్ డా||షణ్ముగం దగ్గరకు తీసుకెళ్ళాడు కార్తీక్.
డాక్టర్ షణ్ముగం : ఎప్పటి నుండి ఈకల వస్తోంది యామిని?
యామిని: మూడు రోజులుగా.
డాక్టర్ షణ్ముగం: సరే. మొదటిసారి కల వచ్చిన రోజు ఉదయం నుండి నువు ఏమేం చేశావో చెప్పగలవా.?
యామిని:ఉదయాన లేచి రెడీ అయ్యి బ్రేక్ఫాస్టు ప్రిపేరు చేసి ఆయనకు బాక్సు కట్టిచ్చాను. ఆ తర్వాత పాపను తీసుకొని మార్కెట్టుకు వెళ్ళొచ్చాను. తర్వాత వంట ఆతర్వాత మధ్యాహ్నం పాపను నిద్రబుచ్చి నేను అలా కునుకు తీశాను. ఆతర్వాత ఈవినింగ్ పక్కింటావిడతో కాసేపు కబుర్లు చెప్పుకున్నాను. ఈయన వచ్చాక మళ్ళీ వంట, ఆతర్వాత భోజనం చేసి పడుకున్నాం.
డాక్టర్ షణ్ముగం: వెయిట్ వెయిట్.. ఈ మధ్యలో మొబైల్లో ఏమైనా ఆక్సిడెంట్స్ కి సంబంధించిన వీడియోస్ చూసావా? అదే మొన్న కరీంనగర్లో ఒక లేడీ ఫోన్ మాట్లాడుతూ బాబును చెయ్యి వదిలేస్తే వాడు రోడ్డు అవతలున్న ఐస్క్రీమ్ బండి దగ్గరకు పరుగెడుతుంటే ఒక బస్సు వచ్చి ఢీకొనడంతో అక్కడికక్కడే మృతిచెందాడు. అలాంటి వీడియోస్?...
యామిని : నో..
డాక్టర్ షణ్ముగం : బాగా గుర్తు తెచ్చుకో యామిని. నువు పాపతో బయటకెళ్ళినపుడు రోడ్ మీద ఏమైనా ఆక్సిడెంట్స్ లాంటివి ఎదురుపడ్డాయా?.
యామిని : లేదు లేదు... కానీ... (ఆలోచిస్తోంది?)
డాక్టర్ షణ్ముగం : హా.. చెప్పు.. ఏమైంది.. బాగా గుర్తు తెచ్చుకో..
యామిని : నేను ఫోన్లో అమ్మతో మాట్లాడుతుండగా ఒకామె ఎదురుగా వచ్చి నన్ను ఢీకొట్టింది. అప్పుడు ఆమె వెనక్కి తిరిగి నన్నే చూస్తూ ఏదో చెప్పి వెళ్ళి పోయింది...
డాక్టర్ షణ్ముగం: ఏం చెప్పిందో గుర్తుందా?
యామిని : గుర్తుకు రావట్లేదు.
డాక్టర్ షణ్ముగం: కళ్ళు మూసుకొని ప్రశాంతంగా ఆలోచించి చూడు యామిని. పోనీ ఆమెను నువు ఇంతకు ముందెపుడైనా చూశావా... ఆలోచించు.. ప్రశాంతంగా ఆలోచించు..
ఒక రెండు నిముషాల తర్వాత.....
యామిని : ఒక్కసారిగా యామిని శరీరం చెమటలతో నిండి పోయింది. ఠక్కున కళ్ళు తెరచి గుర్తొచ్చింది అనింది..
డాక్టర్ షణ్ముగం: చెప్పు యామిని.. ఏమంది ఆమె?
యామిని : పిల్లలకన్నా ఫోన్ ముఖ్యమైనపుడు కనడందేనికి.? అదినీ చెయ్యి వదిలేసి వెళ్తుంది చూడు. ఏదో ఒక వేహికలొచ్చి గుద్దిన తర్వాత ఎంత ఏడిస్తే ఏమి లాభం? జాగ్రత్తగా చూసుకోవే... అనింది.
డాక్టర్ షణ్ముగం: ఆమెవరో గుర్తొచ్చిందా అని అడిగేలోపే యామిని కళ్ళు కన్నీటితో నిండి పోయాయి.
ఏం బాధపడకు. నీ కలకు ముగింపు పలకడానికే ఇవన్నీ అడిగి నీకు గుర్తు చేస్తున్నా యామిని. చెప్పు యామిని. ఆమెవరో తెలుసా?
యామిని : అవునన్నట్టు తల వూపింది.
తను నా ఫ్రెండ్ సాహిత్య.. అది యిలాగే ఫోన్ మాట్లాడుతూ తన కొడుకుతో బాటు రోడ్ క్రాస్ చేస్తుండగా వాడు దీని చెయ్యి వదిలేసి పరిగెత్తాడు. ఇంతలో ఆక్సిడెంట్ అయ్యి అక్కడికక్కడే........ అని కన్నీళ్ళు తుడుచుకుంటూ ఆపేసింది.
డాక్టర్ షణ్ముగం : ఓహ్ మైగాడ్. ఐయామ్ ఎక్స్ట్రీమ్లీ సారీ యామిని... మేబీ తనే నీకు గుర్తు చేస్తోందనుకుంటా.. తనలాగా నువ్వు బాధపడకూడదని అలా చెప్పిందేమో.. సో.. నీవు ఫోను వాడడంలో కాస్త జాగ్రత్త వహిస్తే ఇక ప్రాబ్లమ్స్ ఏవీ వుండవు. ఇంకేమీ ఆలోచించకు యామిని. కొన్నరోజులు అలా మీ అమ్మగారింటికి వెళ్లి ప్రశాంతంగా గడిపి వచ్చెయ్యి అంటూ ఆల్ ది బెస్ట్ చెప్పాడు డాక్టర్ షణ్ముగం.
యామిని: సరే అంటూ కళ్ళు తుడుచుకొని అక్కడి నుండి బయలుదేరింది.
కార్తీక్ : థాంక్యూ సోమచ్ రా. అంటు డాక్టర్ షణ్ముగానికి షేక్ హాండ్ ఇచ్చి బయలుదేరారు.
డాక్టర్ షణ్ముగం : యామినీ... అన్నట్టూ.. మీ ఫ్రెండ్ సాహిత్యకు కాల్ చేసి చెప్పు. నేను ఫోన్ విషయంలో జాగ్రత్తగా వుంటానని, ఇంకెప్పుడూ కలలోకొచ్చి డిస్టర్బ్ చెయ్యొద్దని. అని చెప్పి నవ్వాడు.
యామిని : వెనక్కి తిరిగి.. వాళ్ళ బాబు చనిపోయిన కొన్నిరోజులవరకు తను తీవ్ర మనస్తాపంతో, బాధపడి చని పోయింది. అని చెప్పి వెళ్ళి పోయింది. - - - -
రచన : వంశీకృష్ణ కాసులనాటి